Κλίμα · Παγετώνες
Οι παγετώνες που καταλήγουν σε λίμνες χάνουν ταχύτερα τον πάγο τους
Ημερομηνία πηγής: 21 Οκτωβρίου 2026
Παγκόσμια ανάλυση συνδέει την επαφή με λίμνες με περίπου 57% μεγαλύτερη απώλεια πάγου ανά επιφάνεια, σε σχέση με παγετώνες που καταλήγουν στη στεριά.
Οι παγετώνες που καταλήγουν σε λίμνες έχαναν, κατά μέσο όρο, περίπου 57% περισσότερο πάγο ανά μονάδα επιφάνειας από εκείνους που καταλήγουν στη στεριά. Το εύρημα προκύπτει από παγκόσμια ανάλυση για την περίοδο 2000–2019. [1, 2]
Οι ερευνητές εξέτασαν 216.502 παγετώνες, εξαιρώντας τα μεγάλα παγοκαλύμματα Γροιλανδίας και Ανταρκτικής. Όσοι καταλήγουν σε λίμνες, θάλασσα ή παγοκρηπίδες αποτελούν μόλις το 3,2% του αριθμού τους, αλλά καλύπτουν πάνω από τη μισή συνολική παγετωνική έκταση και αντιστοιχούν σε πάνω από τη μισή απώλεια πάγου. [1]
Η διαφορά των λιμναίων παγετώνων παραμένει όταν συνυπολογίζονται βασικοί κλιματικοί και φυσικοί παράγοντες. Οι ακριβείς συνεισφορές του νερού, του σχήματος και του μεγέθους τους χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση. [1, 2]
Καθώς η θέρμανση δημιουργεί νέες παγετωνικές λίμνες, η παρακολούθησή τους γίνεται κρίσιμη για τις προβλέψεις σχετικά με τα υδατικά αποθέματα, τους φυσικούς κινδύνους και τη στάθμη της θάλασσας.
Πηγές και τεκμηρίωση
- Πανεπιστήμιο Birmingham, 21/10/2026: παρουσίαση της έρευνας
- Mallalieu και συν., Nature Communications: Global-scale variability of glacier velocity and mass loss across terminus environments
↩ Θεματικός φάκελος: Κλιματική κρίση: στοιχεία και επιπτώσεις