Ενέργεια · Πυρηνικά

Πτωχεύουν οι SMR! Οικονομικά ασύμφοροι οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες;

Ημερομηνία πηγής: 21 Οκτωβρίου 2026

Σαμπίνα Χόσενφελντερ: Οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες ουσιαστικά τελείωσαν

Η Σαμπίνα Χόσενφελντερ θυμίζει ότι αρχικά είχε πιστέψει στους μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες. Περίμενε ότι θα έλυναν ένα βασικό πρόβλημα της πυρηνικής ενέργειας: το υψηλό κόστος και τον μεγάλο χρόνο κατασκευής. Σήμερα υποστηρίζει ότι δημιουργούν περισσότερα προβλήματα από όσα λύνουν και ότι οι επενδυτές δεν έχουν ακόμη αντιληφθεί την έκταση του αδιεξόδου.

Η υπόσχεση των μικρών αρθρωτών αντιδραστήρων, των SMR, ήταν η μαζική παραγωγή σε εργοστάσια και η μεταφορά τους στον χώρο εγκατάστασης. Έτσι θα μπορούσαν να τροφοδοτούν κοινότητες, βιομηχανίες και κέντρα δεδομένων, με χαμηλότερο κόστος και ταχύτερη κατασκευή.

Η Χόσενφελντερ περιγράφει τον πολιτικό και επενδυτικό ενθουσιασμό γύρω από αυτή την υπόσχεση. Αναφέρει ένα δισεκατομμύριο δολάρια αμερικανικής κρατικής χρηματοδότησης προς την X-energy, που υποστηρίζεται και από την Amazon, καθώς και βρετανική δέσμευση 2,6 δισεκατομμυρίων λιρών για το πρόγραμμα SMR.

Απέναντι σε αυτές τις εξαγγελίες τοποθετεί τις αποτυχίες εταιρειών του κλάδου. Συγκεκριμένα, αναφέρει:

Naarea: Για τη γαλλική εταιρεία λέει ότι κατέθεσε αίτηση πτώχευσης τον Ιανουάριο.
Ultra Safe Nuclear Corporation: Αναφέρει ότι και η αμερικανική εταιρεία είχε καταθέσει αίτηση πτώχευσης λίγους μήνες νωρίτερα.
NuScale: Επισημαίνει ότι εγκατέλειψε το αρχικό της σχέδιο.
Moltex Energy: Περιγράφει τη βρετανική εταιρεία ως αφερέγγυα και κοντά στην πτώχευση.

Για τη Σαμπίνα, αυτή η εικόνα αποκαλύπτει το πρόβλημα πίσω από τον ενθουσιασμό: το χαμηλότερο κόστος, που αποτελούσε το βασικό επιχείρημα των SMR, παραμένει το σημείο στο οποίο το σχέδιο σκοντάφτει.

Παραπέμπει σε μελέτη στο Nature Communications, η οποία εξέτασε το αναμενόμενο κόστος των SMR. Όπως παρουσιάζει τα ευρήματα, οι μικροί αντιδραστήρες δεν είναι ανταγωνιστικοί στις σημερινές αμερικανικές αγορές ηλεκτρισμού και η αποκλειστική ηλεκτροπαραγωγή δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα. Στους υπολογισμούς περιλαμβάνονται και οι αναμενόμενες μειώσεις κόστους από την ωρίμανση της τεχνολογίας.

Η εξήγησή της είναι ότι η σμίκρυνση έχει κόστος. Ένας μικρότερος αντιδραστήρας χρειάζεται αναλογικά περισσότερη θωράκιση, ενώ η συγκέντρωση πολλών μικρών μονάδων συνεπάγεται επανάληψη υποδομών και εργασιών. Οι οικονομίες κλίμακας, τονίζει, συχνά ευνοούν τις μεγαλύτερες εγκαταστάσεις.

Προσθέτει ότι οι απαιτήσεις ασφάλειας και περιβαλλοντικής αδειοδότησης εξακολουθούν να ισχύουν. Η εργοστασιακή κατασκευή τμημάτων του αντιδραστήρα δεν καταργεί αυτές τις διαδικασίες.

Η Χόσενφελντερ προτείνει να επιδιωχθεί πρώτα μείωση του κόστους στους μεγάλους πυρηνικούς σταθμούς και στη συνέχεια να αναζητηθεί οικονομική λύση για τους μικρότερους. Ως πιθανή εξέλιξη περιγράφει ένα υβριδικό μοντέλο, με μικρούς αντιδραστήρες και εργοστασιακή παραγωγή ορισμένων τμημάτων τους.

Η κατάληξή της στρέφεται στη χρηματοδότηση: πίσω από τις ανακοινώσεις για μια χρυσή εποχή της πυρηνικής ενέργειας, μεγάλο μέρος του χρυσού προέρχεται από τους φόρους των πολιτών.

Πτωχεύουν οι SMR! Οικονομικά ασύμφοροι οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες;

Πηγές και συμπληρωματική τεκμηρίωση